De O-fietsen op een rij aan de voet van Utrechts bekendste icoon. De Dom. 465 treden wachten op ons.

Maar O heeft ook z’n stempel al op de stad gedrukt. Vanaf de top van de Dom is op verschillende plekken in de stad werk van O te zien, zoals hier de fier wapperende vlaggen op het dak van de  Centrale Bibliotheek.

En hee, rijdt daar geen bus in het opvallende gele O-ontwerp?

Over iconen gesproken: wie kent dit poppetje niet? Universeel en onverwoestbaar. Dit bordje hangt in de gangen van stadion Galgenwaard. Alleen: waarom het woord toilet erbij staat?

In de kleedkamer van FC Utrecht is het tijd voor samenzang. Welk O-team zingt ‘Utereg me stadsie’ het best?

In het Dick Bruna huis ligt de inspiratie voor het opscheppen. Natuurlijk is een hoofdrol weggelegd voor het Utrechtse, internationale knuffelicoon Nijn. maar ook in de andere boekomslagen zie je hoe Bruna tot de eenvoud, de absolute kern komt. Echt een Oooh-moment.

Mee eens!

Dit vrouwenfiguur ligt – uitgeteld? of erger? – bij de garderobe van het Centraal Museum.

Volgende stop: het in 1924 gebouwde huis van Gerrit Rietveld en Truus Schröder. Helder, sober en functioneel; daar draaide het om voor de architect en ontwerper. Past verrassend goed bij de filosofie van O.

Ook de Jaarbeurs in Utrecht is hard toe aan wat O.

Tot slot: inspiratie verwerken. Locatie: het stadhuis in de rug, de Oude Gracht aan de voeten.

Oooh!

Vrijdag 8.39 uur bij O. Opdracht: verzamel zoveel mogelijk Oooh momenten: op zoek naar verbazing en verrassing. Oooh moment #1: waar zijn nijntje en nijntje gebleven? Oooh moment #2: alles digitaal, papierloos inspiratieweekend. Via twitter, youtube en sms vinden we onze weg. 465 traptreden omhoog om vanuit het puntje van de Dom verschillende projecten van O te spotten, ons werk letterlijk zichtbaar vanaf 112,3 meter hoogte. Dat was Oooh moment #3. Hoezo Utrechts bureau? Op naar FC Utreg, twee strijdende teams naast elkaar in de catacomben. De winnaars eindigen zingend in de kleedkamer ’t mooist van allemaal’! Oooh moment #4. Het harde werken hield niet op, we moesten onze eigen boontjes doppen. Gerechten werden bereid onder begeleiding van de foute discoknallers. Oooh moment #5: hete bliksems waren we, koken kunnen we ook. Zelfs op z’n Utrechts. Oooh moment #6: de groentjes kregen de elastiekjes test. Wie dat kan, mag blijven. Daarna toch nog even naar de zaak.

O groet

Team Rood

Nog nooit zo’n hoge dichters-dichtheid gezien! In de Utrechtse stadsschouwburg kon je afgelopen zaterdagavond zomaar naast Rutger Kopland staan. Ingmar Heytze van dichtbij bekijken. Een biertje drinken met Nico Dijkshoorn. Van 20 uur tot 3.30 uur – anderhalf uur langer dan het programma had beloofd; dichters houden zich natuurlijk niet aan saaie dingen als een planning. Honderden bezoekers zaten op zacht rood schouwburgpluche te luisteren naar 21 taalkunstenaars (en –worstelaars). Het was de 29^e Nacht van de Poëzie.

En hoewel ik als copywriter zelden tot nooit beroepsmatig hoef te dichten, is zo’n avond voor mij wat voor anderen een dagje sauna is. Of een dutje in een hangmat. Mooie woorden, mooie zinnen, wonderschone gedachten. Taalbatterij zit weer vol!